Sen artık bir başkasının sevgilisisin. Yalnızca bu cümleyi kurmamak için bile ölmek isterdim.
Neye inanacağımı kime güveneceğimi bilemez oldum artık. İlk ”Her koşulda benimle birlikte olacağını” söyleyen kişi gitti. Sevdiğim kişi. Oysa ona inanmıştım. Sonra ”Ben hep senin yanındayım kardeşim.” diyen kişi gitti. Kardeşim, dostum dediğim kişi. Oysa ona da inanmıştım. Kime inandıysam gitti, kime değer verdiysem gitti. Kimi sevdiysem gitti. Yalanda olsa bir şeylere inanmak istedim. Sonunda da inandığım her şeyi kaybettim. Peki ben şimdi neye inanıcam?
Kendimden çok sıkıldım. Kendimi terk etmek istiyorum. Kendime dair hiçbir umudum yok. Kendimden nefret ediyorum.